एउटा गम्भीर विषय जसलाई गम्भीरतापुर्वक लिइएकै छैन । समाजमा मौलाएको त्यो विषय हो बलात्कार । एकपछि अर्को बलत्कारको घटनाको समाचार पढेर, सुनेर र हेरेर मात्र बस्न विवश तपाई हामी जस्ता लाचार व्यक्ति रहुन्जेल कुनै पनि घरका छोरी चेलीहरु सुरक्षीत रहदैनन् ।
यो कुरा सुनेर तपाईहरुलाई खासै ठुलो प्रभाव परेको छैन थाहा छ । बलात्कारी भनेको बलात्कारी नै हो, हिंस्रक पशु हो । त्यसले कसको छोरी चेलिलाई बलात्कार ग¥यो त्यो ठुलो कुरा होइन । बलत्कारमा परेका हरेक छोरी चेलिहरु तपाईका र मेरा आफ्नै छोरी चेली हुन् ।
एक छिन् आँखा बन्द गरेर छातिमा हात राखेर, इमान्दारिता पुर्वक कल्पना मात्र गर्नुस् है त । कुनै पापी नरपिचास, दुष्ट दानवले बलात्कार गरेर घाँटी थिचेर मारेर फालेकी चेलिको तस्वीर हो यो ।
यो तस्वीर कसकी छोरीको हो, कसकी दिदिको हो, कसकी बहिनीको हो सायद सबैलाई थाहा छैन होला । म दावाका साथ भन्न सक्छु यो चिन्दै नचिनेकी मान्छेकी छोरी, दिदि बहिनीको तस्वीर देखेर तपाईलाई दुख त लाग्यो तर आँशु झरेन, रिस उठ्यो, तर ज्वाला बलेन, मन दुख्यो र हृदय चरक्क चर्किएन ।
गाली गर्न र अपशब्द बोल्न मन लाग्यो तर रगत उम्लीएन । एकै छिन् कल्पना गर्नुस है त यो तस्वीर तपाई की छोरीको हो, बहिनिको हो, दिदिको हो । तपाइको आफ्नै काखमा खेलेकी, काँधमा नाचेकी र ९ महिना पेटमा राखेर दश धारा दुध खुवाएकी आफ्नै छोरीको शरीर हो यो जसलाई यसरी बलात्कार गरेर घाँटी थिचेर मारेर फालिएको छ ।
विदेशमा भएको छोरीको रहस्यमय मृत्युको विषयमा केस गरिदिन्छु भन्दै शुसिल कोइराला प्रधानमन्त्री भएका वेला उनकै सचिवालयमा बसेका कर्मचारी र प्रहरी अधिकारीले पीडित परिवारसँग लाखौं लिएको खेलेको छ ।
